Aanpak schijnconstructies: Het belang van het correct toepassen van de inlenersbeloning

Aanpak schijnconstructies: Het belang van het correct toepassen van de inlenersbeloning Er is vanuit overheid, werkgeversverenigingen en vakbonden steeds meer aandacht voor de aanpak van schijnconstructies waarbij sprake is van schijnzelfstandigheid, ontduiking van minimumloon (WML), ontduiking van cao-bepalingen en misbruik van premie-afdrachten. Deze schijnconstructies zijn weliswaar ongewenst, maar binnen de huidige wetgeving veelal niet onomstotelijk illegaal. Minister Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft aangekondigd maatregelen te willen nemen tegen deze ongewenste schijnconstructies en zal in 2015 de Wet aanpak schijnconstructies indienen bij de Tweede Kamer. Er wordt echter niet op het wetsvoorstel gewacht bij het ondernemen van actie tegen ongewenste schijnconstructies. De minister heeft al een aantal concrete maatregelen genoemd om schijnconstructies aan te pakken en te voorkomen. Meer informatie over deze maatregelen vindt u in het ondergenoemde artikel van Rendement.

Eén van de genoemde maatregelen, het uitbreiden van de ketenaansprakelijkheid, heeft direct invloed op uw verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid als inlener van uitzendkrachten. De minister neemt maatregelen om niet alleen de werkgever, maar ook de opdrachtgever/inlener aansprakelijk te stellen voor het betalen van het cao-loon aan een medewerker. Deze zogenoemde ketenaansprakelijkheid geldt nu al voor het betalen van het minimumloon aan uitzendkrachten, maar zal naar verwachting worden uitgebreid met de cao-bepalingen. Dit betekent dat de controle op de correcte toepassing van het loonverhoudingsvoorschrift/de inlenersbeloning sterk in belang toeneemt voor inleners.

Wat is het loonverhoudingsvoorschrift (ook wel: inlenersbeloning)?

De loonverhoudingsnorm is een gebod dat is opgenomen in artikel 8 van de Waadi (Wet Allocatie Arbeidskrachten door Intermediairs). Deze norm houdt in dat een uitzendkracht een beloning toekomt die gelijk is aan de beloning van een werknemer in vaste dienst bij de opdrachtgever die soortgelijk werk uitvoert (inlenersbeloning). Kort gezegd: "Gelijk loon voor gelijk werk".

Bij de toepassing van de NBBU CAO voor Uitzendkrachten geldt het loonverhoudingsvoorschrift vanaf de eerste werkdag bij de beloning van uitzendkrachten (artikel 22 van de cao). In dit loonverhoudingsvoorschrift zijn de volgende componenten van de inlenersbeloning van toepassing verklaard op de uitzendkracht:

  • Uitsluitend het geldende periodeloon in de schaal;
  • De van toepassing zijnde arbeidsduurverkorting. Deze kan –zulks ter keuze van de uitzendonderneming- gecompenseerd worden in tijd en/ of geld;
  • Toeslagen voor overwerk, verschoven uren, onregelmatigheid (waaronder feestdagentoeslag) en ploegendienst;
  • Initiële loonstijging;
  • Onbelaste kostenvergoedingen: reiskosten, pensionkosten en andere kosten noodzakelijk wegens de uitoefening van de functie;
  • Periodieken.

Om de inlenersbeloning (loonverhoudingsvoorschrift) vast te kunnen stellen, moet worden achterhaald welke arbeidsvoorwaarden gelden binnen de onderneming van de inlener. Als de inlener een cao toepast, vormt deze cao veelal een belangrijke basis voor de inlenersbeloning. Wanneer de inlener daarnaast echter nog afwijkende arbeidsvoorwaarden hanteert, zijn deze voorwaarden ook van toepassing voor uitzendkrachten (volgens het principe 'Gelijk loon voor gelijk werk').

Daarnaast kunnen er in de cao van de inlener aanvullende bepalingen zijn opgenomen met betrekking tot de beloning van uitzendkrachten, bijvoorbeeld op het gebied van vakantiedagen, seniorendagen, pensioenregeling, winstuitkering of prestatietoeslagen. Deze bepalingen kunnen voor alle ingeleende uitzendkrachten van toepassing zijn, maar het komt ook voor dat de bepalingen alleen van toepassing zijn op vakkrachten. Met de term vakkracht wordt onderscheid gemaakt in arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten met meer of minder opleiding en/of werkervaring in de betreffende branche. Ook het vergewisbeding wordt steeds vaker opgenomen in de cao van de inlener.

Wat is het vergewisbeding?

Een vergewisbeding is een bepaling waarin is opgenomen dat de inlener verplicht is om zich ervan te vergewissen (er zeker van te zijn) dat het uitzendbureau (bepaalde elementen van) de inlenersbeloning correct toepast. Het vergewisbeding wordt steeds vaker opgenomen in cao's en komt erop neer dat de inlener moet controleren of het uitzendbureau het juiste loon en andere beloningselementen betaalt aan de ingeleende uitzendkracht. Als de inlener dat nalaat en de uitzendkrachten niet hebben gekregen waar zij volgens de inlenersbeloning recht op hebben, kan niet alleen het uitzendbureau maar ook de inlener daarop worden aangesproken.

Bij het vergewisbeding staat in de inlenerscao ook vaak de afspraak dat inleners alleen mogen samenwerken met NEN-gecertificeerde uitzendbureaus (NEN 4400) en dat als het bureau gecertificeerd is, de inlener mag aannemen dat de beloning goed geregeld is en de inlener dit niet verder hoeft te controleren. De controle op de juistheid van de verschillende elementen van de inlenersbeloning is echter geen onderdeel van de NEN-controle. Er wordt alleen gekeken of de regels rondom het minimumloon worden gerespecteerd en of er een procedure is die voorziet in het doorvoeren van juiste cao verhogingen (vanaf medio 2014). Er is dus ruimte voor onjuiste lonen die door niemand ontdekt worden, tenzij er sprake is van een melding bij bijvoorbeeld een vakbond of de SNCU. Dus ook als alle partijen van goede wil zijn en denken de regels na te leven, kan het misgaan.

Hoe borgt Multicraft voor haar inleners dat de inlenersbeloning correct wordt toegepast?

Multicraft besteedt veel aandacht aan het vaststellen van de juiste inlenersbeloning. Hierbij wordt, in overleg met de inlener, vastgesteld welke rechten ingeleende uitzendkrachten hebben op basis van de bepalingen in de NBBU cao en de cao van de inlener. Vervolgens wordt er onderzocht welke arbeidsvoorwaarden er in de praktijk worden gehanteerd binnen de organisatie van de inlener. In combinatie met de caodatabank die Multicraft heeft ontwikkeld, kan op deze wijze nauwkeurig worden vastgesteld wat de juiste inlenersbeloning is. Met behulp van de caodatabase worden de cao’s van onze inleners continu gemonitord en is Multicraft tijdig op de hoogte van wijzigingen in de inlenersbeloning als gevolg van caobepalingen, bijvoorbeeld bij ontwikkelingen in de onderhandelingen en eventuele nawerking, algemeen verbindend verklaring, periodieken op basis van de loonschaal of leeftijd en initiële loonstijgingen.

Onze inleners ontvangen een overzicht van de vastgestelde inlenersbeloning, zodat zij duidelijk inzicht verkrijgen in en grip houden op de beloning van ingeleende uitzendkrachten. De afspraken met betrekking tot de inlenersbeloning worden tevens vastgelegd in een samenwerkingsovereenkomst tussen Multicraft en de inlener. Op deze wijze kunnen onze inleners zich er gedegen van ‘vergewissen’ dat de bij Multicraft ingeleende uitzendkrachten de beloning ontvangen waar zij recht op hebben.

Kwaliteitskeurmerk NEN 4400-1

Het NEN 4400-1 certificaat van de SNA (Stichting Normering Arbeid www.normeringarbeid.nl) en het lidmaatschap bij de NBBU toont eveneens de betrouwbaarheid van Multicraft aan. Tijdens periodieke audits wordt de juiste toepassing van de wettelijke bepalingen en cao-bepalingen getoetst ter behoud van het certificaat. Meer informatie hierover vindt u op onze site:

Heeft u vragen over bovenstaande artikel? 
Neemt u vooral contact met ons op. Wij beantwoorden al uw vragen graag persoonlijk.

Bronnen:
Volg ons
Multicraft Online

Wij zijn op zoek naar een Intercedent(e)!
Klik hier om de vacature te bekijken!

Een erkend uitzendbureau
Gecertificeerd voor de NEN 4400-1
Gecertificeerd voor VCU (Veiligheids Checklist Uitzendbondernemingen)
Nederlandse Bond van Bemiddelings- en Uitzendondernemingen
StiPP Pensioenfonds voor Personeelsdiensten